Op de fiets van Salzburg naar Trieste en terug via Slovenia
Van 31 Augustus tot 15 September, 2026
De Alpe Adria is een populaire fietsroute die vertrekt uit Salzburg en eindigt in Grado aan de Adriatische zee. Officieel is ze 410 km lang met een positief hoogteverschil van zo’n 2400 m. Van Grado fiets je terug of neem je een shuttle.
Paul Benjaminse’s fietsgids “Salzburg naar Venetie/Istrie” biedt een aantrekkelijke variatie hierop: een lus vanuit Salzburg via Zell am See naar Villach, Tarvisio en Venzone, vandaar naar Cividale del Friuli en via Gorizia (Nova Gorica) naar Trieste; dan even terug op dezelfde weg om via Cividale naar Kobarid, Tolmin, Bled en Kranjska Gora weer in Tarvisio te komen en in Dorfgastein (Lend) de route terug via Bischofshofen naar Salzburg. Zo’n 850 kilometer door Oostenrijk, Italië en Slovenië en 6000 m hoogteverschil.
We konden in Trieste ook de route via Postojna en Kranj terug genomen hebben, maar we wilden zeker via Kobarid en Tolmin fietsen omdat dit volgend jaar de start van onze Transdinarica route betekent.
Paul Benjaminse biedt je op zijn website www.cyclingeurope.nl ook nog perfecte GPS-en van de route aan met enkele interessantere variaties dan de eigenlijke route (Alpe Adria en andere) !
Noteer dat we de etappes met drie verschillende fietscomputers hebben gemeten (Wahoo, Coros en Garmin). Interessant om zien hoeveel verschil er onderling kan zijn en zelfs tussen dezelfde routes gemeten op hetzelfde toestel…(heen en terug) … Zie onze route stats : ITINERARY ALPE ADRIA OUR STATS
Je zal hier ook soms een duidelijk verschil opmerken met wat je op de GPS te lezen krijgt…
Hieronder zullen we een gemiddelde geven van de 3 toestellen inzake klimmen en dalen.
Voor het vertrek van onze reis verbleven we 2 nachten in Salzburg ; zie bij de Conclusies enkele aanraders in en rond Salzburg. We verbleven er in Pension Herbert voor 158 € per nacht incl ontbijt. Goed!
ETAPPE 1: SALZBURG naar SELL am ZEE: 89km, 853 omhoog and 523 dalen, 04:45h
De officiële Alpe Adria route loopt via de Salzach naar het Zuiden maar moet zich over een 8km tot vóór Werfen samen met een treinroute, snelweg en lokale hoofdweg door een dal persen. Dit maakt dat je die lokale hoofdweg zonder fietspad moet delen met enkele door snelheid bezeten lokalen én met nogal wat klimwerk tot over Pass Lueg.
Jammer, want in het begin tot net na Golling (op 25km) gaat de route heel gezellig door idyllische alpenweiden, langs de Salzach (zie ook verslag laatste etappe) en door het aantrekkelijke Hallein. Na Werfen volg je opnieuw voornamelijk de rivier maar niet altijd in een pastorale setting…..
Volgens Benjaminse is de route via de Saalach en Zell am See hoewel een 37 km langer , mooier. En we beamen dit!
Dus aan de Salzach in Salzburg, ter hoogte van de Kaietanerplatz hebben we richting “Mozartweg (Mozartfietsroute)” genomen, dus zuidwaarts, de stad in (De Alpe Adria gaat rechtdoor, dus oostwaarts, de rivier volgend). Je zal merken dat de GPS die route al vlug inruilt voor de Tauernradweg… (De GPS heeft ons verder feilloos meegenomen … en dit tot terug in Salzburg, na 15 dagen! )
Stadslawaai als vliegveld en snelwegen laat je vlug achter…. je rijdt Duitsland binnen en je blijft rustig langs de Untersberg rijden (zie conclusies re Salzburg) tot na Bad Reichenhall waarna je voor het eerst op de Saalach botst. Toen we dit stadje binnenreden kregen we het gevoel in een openlucht woonzorgcentrum te zijn terecht gekomen, tussen de bewoners die in de zon van een koffie en met elkaar aan het genieten waren.
De Saalach blijf je koppig volgen, ook al is dat niet altijd de makkelijkste manier om zuidwaarts te blijven gaan.
Lunch in Lofer in Stoaberg Café op hun mooie terras! Een aanrader, ook omdat het meeste klimwerk dan nog moet komen.
We hadden ondertussen al enkele bordjes gezien die wezen op werken aan de Tauernradweg tussen Weißbach en Saalfelden met zelfs “gesperrt” er op. We besloten te doen net zoals we in Frankrijk doen: ze volledig negeren. Ons tegemoet komend fietsverkeer stelde ons gerust!
Na wat geniaal laveren door Saalfelden ga je rollend – dit betekent voldoende snelheid halen neerwaarts brengt je meestal al weer een goed eind op de volgende heuvel – langs Pfaffing, Gerling en Maishofen. En dit tot je letterlijk op het Meer van Zell botst!! Wat een intrede!
Gelogeerd in het Glaserenhaus voor 145€ met ontbijt. Goed! En dinner in het drukke Kupferkettel restaurant. Goed!
Een serieus onweer hield ons van een wandelingetje voor en na het eten…
ETAPPE 2: ZELL am SEE naar MALLNITZ: (Van Bad Hofgastein naar Bad Gastein: taxi; Bockstein naar Mallnitz: trein) : 50km, 598 klimmen, 436 dalen. 2h40
Je verlaat Zell rustig en mooi met het meer nog een tijdje aan je linkerzijde. (Zell verdient een vakantie op zich!) De rust is al gauw voorbij en vanaf Hogmoos wordt het door de aanwezigheid van de nationale weg 311 waarmee je samen de vallei deelt nogal lawaaierig …De routebouwers hebben het wel veilig gemaakt door je boven, onder en langs de weg te laten verder borduren.
Net vóór Lend komen enkele heel scherpe kuitenbijters die je wat verderop door twee tunnels brengen. De tweede is 1,6km lang en wanneer een traditionele electrische fiets met extra spiegel(s) op je aan komt rijden moet je hard opletten want het fietspad is er nauw bemeten… (en die fietser niet altijd zeker van zijn (haar) stuk..!).
Eenmaal door de tunnel kom je in het Gasteinerdal. En al gauw langs Gasthof Klammstein waar je het lawaai en de stress van de tunnels kunt wegspoelen.
De route loopt wat eentonig langs of van de hoofdweg met enkel Dorfgastein als bekoorlijk stadje.
Volgens de gids konden we in Bad Hofgastein de postbus of een gewone bus nemen om de steile beklimming naar Bad Gastein te vermijden. Dus reden we naar het busstation aldaar… om te vernemen van de buschauffuers dat ze geen fietsen meer meenemen… We hadden onze zinnen er al op gezet, dus besloten we maar om een taxi te nemen naar het station van Bad Gastein….
Achteraf bekeken (na de terugweg te hebben gefietst) zouden we de klim wel doen..! Maar die is zeker niet van de poes! Het alternatief nu om de klim te vermijden is om in Bad Hofgastein de regionale trein te nemen (zie Home – ÖBB)
We hadden zo wel een eerste indruk gekregen van Bad Gastein en besloten om er bij het terugkeren een nachtje te blijven!
Het eindje van Bad Gastein naar Böckstein loopt verder mooi langs de Gasteinerache met een Ierse pub (The Irish Coffee) net voor het toch nog wel serieuze klimmetje tot het station ervan!
De tunnel in en uit en naar onze slaapplaats in Mallnitz: Mallnitz Apartments en restaurant gerund door een Hongaars koppel. 110€ met ontbijt. Ok.
DAG 3: MALLNITZ naar VILLACH : 86 KM, 458m klimmen, 1134m dalen. 04:21h
Volgens de kaart ben je nu in Karinthië en fiets je langs de Drau en dit tot in Villach.
Je start de dag met een schitterende afdaling. Maar blijf op de hoofdweg tot in Obervellach! De route doet soms een poging om wat van die weg af te gaan maar dat is gevaarlijker dan er op te blijven! Er is toch niet veel verkeer op..
Verder gaat het rimpelloos zoals met de Drau waar afdammingen de stroming er afhalen.. Lunch in het levendige Spittal; we genoten er van in Konditorei Moser en waren varrast door hun keuze aan gebakjes…!
Zonder veel misbaar verder tot in Villach. Het stadje bekoorde ons toch wat meer dan wat we er over gelezen hadden! Dit kwam misschien ook door het verrassend goeie Palais 26 hotel! 156 € met ontbijt. Zeer goed!
DAG 4: VILLACH naar TARVISIO : 33 km, 404m klimmen, 167m dalen. 02:18h
Je verlaat de Drau en doorkruist de stad naar de Gail die je voor een hele tijd rustig volgt tot aan een fietsbrug er over….. die onderbroken was. Het kostte ons wat moeite om de juiste weg terug te vinden. Blijkbaar is goeie signalisatie bij wegenwerken – en dit zeker voor fietsverkeer – overal een probleem…!!!
In Neuhaus vervoeg je de N83 en die brengt je naar Italië op een fiestpad ernaast. Het drukke verkeer is een eindje vóór de grens al van de N83 afgeslagen; daardoor heb je de weg tussen Oostenrijk en Italie bijna voor jou alleen: dus ook het begin van het steile fietspad laat je maar best letterlijk rechts liggen!
En inderdaad, zoals Benjaminse aanraadt en de GPX getrouw volgt: pas in Coccau ga je van de hoofdweg af en volg je de richtingen Slovenia en Tarvisio! Dit vermindert het striemende klimwerk. Net vóór Tarvisio word je gewezen op een samenloop van verschillende fietspaden en van de ligging op een Drielandenscheiding… En verschijnt de Triglav op het behangpapier…
“Upper” Tarvisio, net boven de fietsroute, is best aangenaam en rustig! Enkele sjieke merkenwinkels proberen het zelfs een mondain gevoel te geven. Er is een ook gezellig pleintje (Piazza Unità) met mooi uitzicht weer op die Triglav, Slovenië’s trots.
Verbleven in Hotel Raibl voor 134 €. Goed.
DAG 5: TARVISIO naar VENZONE : 57km, 172m klimmen, 674m dalen. 02:27h
De GSX geeft voor vandaag een klimmen aan van 654m… Geen idee waar dit vandaan komt?? Je begint in Tarvisio wel met een heel kleine helling maar in Camporosso blijken de kuiten slechts lichtjes opgewarmd. Maar ook onze eigen fietscomputertjes sloegen wild om zich heen vandaag…! (zie excel)
Maar, je mag een zalige dag verwachten: het voelde aan als een 50 km continuë gezapige afdaling op een verbluffend goeie fietssnelweg in spectaculaire omgevingen met nu en dan een uitnodigend fietscafe langs de route – in Chiusaforte en in Resiutta – om jouw enthousiasme te vieren! Het wordt wel merkelijk warmer; je voelt de Middellandse zee naderen…
Enkel in Carnia wordt het wat vervelend omdat je een eind de grote weg op moet; maar Venzone als één van “I Borghi più belli d’Italia” maakt alles weer goed! Geniet op de Piazza Municipio van een ijsje van Pasticceria d’altri tempi en bezoek erna zeker het kerkje! De aardbeving van 1976 wordt wel overal in de regio serieus aangehaald als een keerpunt in de lokale geschiedenis!
Om een duistere reden zijn we niet in Venzone blijven slapen en zijn we doorgereden naar Gemona, wat achteraf een tegenvaller bleek! Verbleven in het kleurloze maar degelijke hotel Pittini (135€ met bf) en om de hoek – met grootste pizza oven ooit gezien -: Pronto Pizzeria.
Dus, zeker iets zoeken in Venzone en de restaurantjes uitchecken daar!
DAG 6: VENZONE (Gemona ) naar CIVIDALE: 53 km 213 m omhoog en 305 dalen. 02:45h
Een vlotte dag fietsen; net wanneer het saai begint te worden kom ja aan in Cividale. We hebben vandaag wel voor het eerst verkeerslichten op kruisende fietspaden gezien! (zie pictures).
Cividale is best een knus stadje met prachtig marktpleintje en een verborgen parel : de Tiempetto Longobardo of de Kapel van het Koninklijk paleis daterend van de 8e Eeuw en behorend tot het Unesco Wereld Erfgoed. Op het einde van het bezoek krijg je ook een uniek zicht op de Duivelsbrug over de Natisone rivier.
Verbleven in Hotel Roma voor 123€ met ontbijt. Goed. En uitstekend gegeten in het Friuliaanse restorante Al Monastero!! De eigenaars bezitten blijkbaar ook één van de Schioppettino wijnhuizen in Prepotto….!
DAG 7: van CIVIDALE naar GORIZIA : 36 km 336m klimmen en 378m dalen, 02:00h
Het landschap waar je vandaag door fietst is wellicht het mooiste van heel de Collio (of Brda in het Sloveens) met keurig aangelegde wijngaarden in golvend landschap! Dit besef je tenvolle na de serieuze klimmetjes die de route voor jou tot aan de Chieso di San Vito e Modesto in Ruttars in petto heeft waarna nóg een bijter van 25% komt – staat op het verkeersbord er naast!
Na het verlaten van Cividale over de Duivelsbrug kom je op de SP14 (Strade Provinciale) die je al door schitterende wijngaarden laat rijden met het trotse “Prepotto, the home of Schiopettino” als uithangsbord …. De druif zou pas in 1970 weer zijn aangeplant nadat er slechts een 100 tal ranken van zouden zijn overgebleven. Nu zijn er 4 wijnhuizen die de smaak ervan cultiveren. Gelukkig!
Net na Venco ga je linksaf om van het landschap ten volle te kunnen genieten.De GPS neemt deze klimmetjes terecht op! In het terugkeren echter hebben we de klimmende omweg rechts laten liggen (zie verder).
Dit kan je nu op de heenweg ook door op de SP14 verder te gaan en niet, net na Venco naar links, de hoofdweg te verlaten. Aan de Via Ca’ delle Vallade naar links, een 4-5 kilometer verder en rustig, zachtjes glooiend en deels op aangelegde fietswegen richting bestemmming.
Gorizia is een vrij grote stad. Met 2 mooie pleinen: de Piazza della Vitorria (eerder voor de toeristen) en de Piazza Sant’ Antonio. De verbinding tussen de 2 is een verkeersvrij straatje met enkele interessante winkeltjes en het uitstekende restaurant La Chincaglieria Gastronomica, een “alternatief” Italiaans restaurant!
Verbleven in Grand Hotel Entourage, ook wel Palazzo Strassoldo genoemd. Klinkt heel chique maar is betaalbaar: 139€ met ontbijt. En, je kan er om 12.30 al binnen (wanneer je kamer klaar is!).
Het is een oud paleis waar enkele nazaten van Lodewijk de 16e toevlucht zochten nadat ze in ballingschap moesten vertrekken na de Juli revolutie van 1830. Gorizia stond toen bekend als het “Oostenrijkse Nice”….
Nog te vermelden waard: het kasteel eventjes boven de piazza met heerlijk buitenterras, om te “chillen”! En op de Piazza San’Antonio is het restaurant Atmosfere La Stüa ook het vermelden waard. (zeker voor lunch!)
’s Avonds zijn we naar Al Chiostro gegaan (gekend als vis restaurant..) op hetzelfde plein, waar het eten lekker was maar de bediening allesbehalve; een jongeman (een mede-eigenaar denken we ) was eerder geinteresseerd in joints roken met zijn vrienden, ook op het terras, dan te doen wat je van hem zou verwachten. Wanneer je dit leest kan het management al veranderd zijn…
DAG 8: GORIZIA naar TRIESTE: 58km, 751 klimmen, 834m dalen, 03:45h
De GPS leidt je door een tunnel makkelijk naar Slovenia; en aan de spoorweg onmiddellijk rechts richting zuiden.
Vandaag staat in het teken van route N204 die je tot in Sezana, een klein eindje vóór Opicina, volgt. Er zijn wisselende druktes op en wanneer je ze verlaat wordt het meestal heel aangenaam: zo tussen Ponikve en Kriz, op de 620, zelfs heel mooi, doet zelfs aan de Dordogne denken: rollend landschap met afwisseling bos, weide en wijngaarden..! .
Dit moois komt na de hoofdschotel van vandaag: 400 m klimmen over 6 km van Branik tot Stanjel op de – gelukkig dan vrij kalme – 204.
Op de top, in Stanjel kan je in Bar Zorro een koffie en een ijsje halen; net boven het stadje zie je ook nog heel wat aantrekkelijks liggen, maar nog meer klimwerk om er te geraken motiveert zo niet direct …
Na Stanjel verlaat je al vlug de hoofdweg en kom je dus in het mooie glooiende gedeelte van de dag. Na Kriz kom je weer op die 204, dan rechtsaf om het grote verkeer links te laten, door Sezana en met een grote bocht rond het spoorweggebeuren.
Je rijdt groen niemandsland binnen en na Orlek, Italie binnen. Tot na een glimps van Trebiciano en de oversteek van snelwegen en dan gaat het voor een flink eindje op zeer grove gravel. Uit het groen gekomen bots je ineens op een tramlijn en een obelisk vanwaar je een geweldig zicht krijgt op Trieste en omgeving ..!
De GPS leid je dan eerst langs de tramlijn naar beneden, de stad binnen om dan toch zeer scherp naar beneden en met gloeiend hete schijfremmen, in druk verkeer op zeeniveau aan te komen. Maar die aankomst aan zee en eigenlijk op de Piazza Unità d’Italia is grandioos! (Zie foto). Er zijn weinig plaatsen op de wereld waar je van een barokke hoofdmarktplaats direct in zee kan springen!
Eigenlijk hebben we Trieste, het “Wenen aan de Zee” niet de aandacht gegeven dat het verdient… Enkel door het centrum gewandeld en langs het kanaal (waar ook grote werken bezig waren..) We zijn wel naar het magnifieke Antico Caffè San Marco een aperitiefje gaan drinken..
Geslapen in Boutique Rooms Elisabeth voor 127 € zonder bf. Steriel. En gegeten in een “tourist trap” : Resto Navigando (we zochten naar een visrestaurant..) . Is ok maar ook niet meer…
Om te dineren zijn de omgeving van het Canal Grande en “Il Rive “ langs de haven zeer op de toeristen gericht ; ons leek achteraf de buurt van Via de Cavana en Via Torino eerder voor de lokale (toerist) en veel gemoedelijker…!
DAG 9: van TRIESTE naar GORIZIA (Van Opicina) : 54 km, 499 klimmen en 730 dalen, 02:45h
Dus eigenlijk zouden we vandaag moeten klimmen wat we gisteren hebben gedaald, maar we besloten toch de tram terug naar Opicina te nemen! Het vooruitzicht op een onmiddellijke en onmogelijke klim deed ons vroeg opstaan: het internet bood ons geen duidelijk antwoord of de tram nog fietsen meenam of niet; indien niet waren we van plan om via Grado naar Udine en Cividale terug te fietsen…
De tram vertrekt dus zowat om het half uur van Piazza Dalmatia (naast Oberdan) en fietsen zijn (weer) toegelaten en gratis. Tickets zijn te koop in de krantenkiosk op het pleintje voor 3€. Voorop zijn er 3 plaatsen voor fietsen en in de tram 4. De tram voelt aan als industrieel erfgoed met een combinatie van elektrische tram (zelfrijdend) en -voor het steilste stuk aan 26% – een kabel- en tandradsysteem. Moet je doen!
Soms loont het de moeite om opnieuw te zien wat en verwonderd te zijn over wat je de dag er voor allemaal hebt afgezien en opnieuw te genieten van wat echt mooi was!
En die avond toch weer knus in de Entourage geslapen met deze keer een zeer aanbevelenswaardig dinner in La Chincaglieria Gastronomica!
DAG 10: van GORIZIA via CIVIDALE naar KOBARID: 64km, 551 m klimmen en 430 dalen, 03:30h
Voor het eind naar Cividale besloten we om het extra mooie gedeelte boven door de wijngaarden rechts te laten liggen door in Plesivo links te nemen. Eigenaardig : op de GPS heet die linkse afslag Via Ca delle Vallade, op Google maps: Località Plessiva.
Maar, zo kom je weer op de SP14 en ook weer door de gemanicuurde wijnvelden van Donalungio en Prepotto waarin nu en dan een opzichtig gekleurd antiek wijnhuis of gecamoufleerde nieuwe en duurdere versie te ontwaren vallen..
In Cividale kom je weer aan aan de Duivelsbrug en deze keer ga je rechts… langs de Natisone rivier, door groen niemandsland… Je passeert wel wat dorpjes met enkele huizen maar het moet er toch wel zeer rustig wonen zijn! In Loch-Specognis steek je de rivier over en ga je op de grotere SS54 (Strade Statale) er vlak naast gaan rijden. Nog altijd zeer mooi met weinig verkeer maar wel voorbij razend indien dat er is… Wellicht heeft deze weg de bepaling “staatsbaan” meegekregen omdat hij je Slovenia doet binnen rijden aan een “Mad Max” aanvoelend grensstation…
De SS54 wordt dan de 102. Die blijf je volgen tot net na Robic, en dan wordt het weer zalig mooi op een fietspad door de Soca Valley. Met aankomst in het onmiddelllijk gezellig ogende Kobarid.
Verbleven in en gegeten in Hotel Hvala, 138€ met ontbijt. Goed!
DAG 11: KOBARID naar MOST NA SOCI en BOHINJSKA BISTRIČA naar BLED
De bedoeling was om te fietsen naar Tolmin, Most Na Soci en langs de Bača en de 403 omhoog naar Podbrdo, dan de trein op en door de Bohinj tunnel naar Bohinsjka Bistrica (BB). De felle regen deed ons echter beslissen de trein te nemen al vanuit Most Na Soci. Voor treinuren zie Motorail (“car train”) trains – Slovenske železnice – Potniški promet. Dus er zijn een 4-5 tal treinen per dag, maar naar Bled (Jezero) via BB en Ljubljana zijn er ook nog enkele gewone treinen waar de fietsen wellicht ook op mogen.
Dus daalden we af van Kobarid (met snelle stop aan de Napoleonbrug!) via Tolmin naar het station van Most Na Soci, zo’n makkelijke 25 km. Most Na Soci station is een onooglijk en verouderd ding waar men dacht het echte personeel te moeten vervangen door hilarisch aangeklede poppen en een moderne automaat voor de tiketten. .. En waar de helft van het huidge personeel in de stationskiosk ernaast zit te drinken..
Met een vertraging van enkele uren en een “auto-trein” ervaring rijker zijn we vanaf BB terug op de fiets naar Bled gegleden: zalig!! (Zelfs in de gietende regen!) Prachtig aangelegd (waarschijnlijk met fondsen van de EU..) en in een onwaarschijnlijk mooie omgeving helemaal tot boven aan de rand van Bled.
Bled is mooi maar druk; verzachtende omstandigheid was wel dat er een Europese tweedaagse roei regatta aan de gang was op het meer. Indrukwekkend!!
Aan te raden dingen om te doen of zien: wandelen (klimmen) naar het kasteel met museum, wandelen rond het meer met Ojstrica viewpoint tussendoor, bootje varen (Pletna Boat) naar Bled Island (voor ouderen van dagen), Blejska Kremšnita in Confectionery Zima proeven (oorspronkelijk recept) en eten in restaurant Gostilna Pri Planincu voor traditioneel Sloveens….
We verbleven in the Garden Village Bled, een uniek milieuvriendelijk eco-resort in een prachtige groene omgeving dicht bij de zuidoever van het meer; daar kregen we een “glamping” tent boven een snelstromend riviertje toegewezen. Voor 188 € schitterend (gezond) ontbijt inbegrepen. Zeer goed en interessant maar gelukkig was de regen gestopt enkele uren voor we incheckten… Anders kunnen we ons niet voorstellen hoe je je kleren droog houdt/droogt….!
DAG 12: VAN BLED NAAR VILLACH via TARVISIO: 89 km, 953m up and 942m down, 04:45h
Een schitterende dag fietsen weeral die begint met het verlaten van het dal waarin het meer van Bled mooi ligt te wezen. Vraagt wel wat werk maar vanaf Krnica helemaal tot Mojstrana is het fietsen in een majestueuze setting!!
Je meandert er door alpenweiden met loslopende koeien (door “Canadezen” bij elkaar gehouden) langs prachtige uitlopers van de Triglav. Je volgt eigenlijk de 907 maar behalve wat lokaal verkeer of een verzeilde toerist kan je rustig blijven trappen. Naar het einde toe komt er wel een stevige klim maar de afdaling (een serieuze!) maakt veel goed!
In Monstrajna kom je weer in de bewoonde wereld en sla je links af (westen) , de 201 meestal van op een afstand en in het groen volgend met ook constant de 3 toppen van de Triglav in het vizier..
Kranjska Gora rij je dwars door maar ziet er heel aantrekkelijk uit! Vraagt eigenlijk een stop!
Al vlug kom je aan net boven Tarvisio waar je in het heenrijden de aankomst vanuit Slovenia had verwacht. En zo is de eerste lus van onze reis rond!
Naar Villach is een formaliteit ware het niet dat de Harley Davidsons hun Europese week nu in Oostenrijk hadden gepland en je ze van overal hoorde brullen. Hilarisch maar irritant! En duur want overal alle hotels bezet, natuurlijk!
En de omleiding die we in het heengaan ook al moeilijk hadden gevonden, was nu helemaal niet aangegeven. Dus zijn we terug op de 83 gegaan en in Unterfederaun de Gail overgestoken.
Dit maal geslapen in Hotel Kramer voor een bijna exorbitant bedrag… Duidelijk een familiezaak met buitengewoon oude en buitenmatige dames aan de balie, maar passend bij de meeste gasten/motorrijders of bij hun machines….
DAG 13: VAN VILLACH naar SPITTAL AN DER DRAU: 41km, 175m klimmen, 136 dalen. Trein naar Böckstein en fiets naar BAD GASTEIN
Om de klim naar Mallnizt te vermijden besloten we in Spittal de trein te nemen. Daar heb je meerdere opties: naar Mallnitz direct of regionale treinen met stop in Böckstein… Home – ÖBB)
Van Böckstein nog het kleine eindje naar BAD GASTEIN gefietst. (6 km en 105m dalen)
Bad Gastein is toch wel de moeite als stopplaats, zeker als je in het Salzburger Hof kunt slapen! Dit werd ons aangeboden voor 135 € ontbijt inbegrepen, wellicht als zondagse en September promotie. Het hotel liep over van (Amerikaanse) tourgroepen; enkele aangewaaide fietsers kunnen er dan nog wel bij.
Alleen al de aankleding, de gerestaureerde glamour, de magie van de foto’s op elke verdieping (met beroemdheden die je doen geloven dat ze ooit in het hotel hebben verbleven), het zicht vanop het balkon op al die Belle Epoque hotels en villas gebouwd op de steile hellingen van de stad, … maken van het hotel en de stad een aanbevolen ervaring!
En een wandeling langs al dat Sound-of-Music-achtige: de waterval, de vervallen hotels die wachten op reuzebudgetten om opgeknapt te worden en de al gerestaureerde,….voor of na het dinner is sterk aan te bevelen en goed voor de bilspieren!
Voor avondeten kozen we voor Gasthaus Jägerhäusl waar de eigenaars elk een verdieping voor hun rekening nemen als hoofdkelner. Zeer degelijk, dus!
DAG 14: van BAD GASTEIN naar WERFEN 65km, 370m klimmen en 1079m dalen.
Vandaag kregen we dus wel een goeie indruk van wat we door de taxi te nemen op de heenrit “gemist” hebben…. maar bij nader inzien zouden we de klim wel doen, nu! Het gaat wel zinderend hard naar beneden in Bad Gastein zelf, helemaal tot aan het kerkhof (!)…!
De route blijft mooi tot je door Dorfstein bent gereden. Dan brengt een fietspad langs de 167 je tot Klammstein (vergeet de koffie niet op het terras van het Gasthof), opnieuw door de tunnel en dan naar rechts, op de officiële Alpe-Adria route richting Salzburg.
Je blijft hoog, rollend (soms stevig!) tot aan Schwarzach im Pongau. Dan is het mooiste van de route voorbij. Je volgt wel nog de Salzach maar de oevers zijn veelal ingenomen door industrie.
En ondanks hun namen staan St Johann en Bischofshofen niet in de rij voor een gezelligheidsprijs aan te schuiven…
We besloten in Werfen te overnachten,… met een één-straat-centrum, niet onaardig, maar met verdacht veel pizzeria’s… Geslapen in Werfenerhof voor 110 € met ontbijt. Ok.
Zonde: we zijn niet naar het kasteel geweest dat even verder op de route lag…de “Hohenwerfen Festung” beroemd van de film “Where eagles dare”, één van de bestsellers van Alistair MacLean.
DAG 15: WERFEN naar SALZBURG: 46km, 288m omhoog, 432 dalen. 02:12h
Zoals bij dag 1 beschreven gaat het na Werfen naar beneden op een grote weg, waar de lokalen de spinnenwebben uit hun motor durven jagen. Pas na de linkse afslag net vóór Golling wordt het heel gezellig, met koffie in Hallein om dat te vieren.
De burcht boven Salzburg komt al gauw in het vizier.. En zo eindig je waar je begonnen bent: aan de Salzach in Salzburg
CONCLUSIES
- Een prachtige lus met elke dag enkele unieke belevingen: ofwel het landschap, ofwel het fietsgenot of beiden..
- Het was onze eerste lange fietsvakantie in deze hoek van Europa, maar ook in September. Wat zijn de voornaamste verschillen met Frankrijk? Hier is alles open; restaurants en hotels gaan niet in een “geen hoogseizoen modus”, zakelijk en zelfs jovialer met ook fietsvriendelijke incheckuren (meestal vanaf 14.00-15.00!) en met geen 2-nachten verblijf reservatie-must… Eigenlijk is deze buurt beter en meer op de fietser afgestemd!
- Onze route zouden we nog zo doen, misschien wel enkele trajecten combineren…
- En SALZBURG: nog enkele aanraders bovenop de meest Populaire (Mozartshuis, Steingasse, ..)
1. De panoramaroute over de Mönchsberg wandelen met aankomst aan de Augustiner Bräustübl met dinner daar. Een belevenis! En lekker bier: rechtsreeks uit het vat en niet aangerijkt met C02!
2. Untersberg kabelbaan naar de Geiereck top met uitzicht op de Berchtesgaden Alps en wandeling op de bergkam naar de Salzburger Hochtron
3. Wasserspiele (Tricky Fountain) in Schloss Hellbrunn: plezant!
